Serwis informacyjny
NSZZ Solidarność Enea Gorzów Wielkopolski

Wieczorem 31 sierpnia 2026 r. w Święto Solidarności i Wolności przy kamieniu i tablicy upamiętniającej pacyfikację strajku w Gorzowskim „URSUSIE” stanął maszt na którym dumnie załopotała flaga NSZZ „Solidarność”.

W tym roku przypada 45 rocznica brutalnej pacyfikacji strajku przeciwko wprowadzonemu 13 grudnia 1981 stanowi wojennemu jaki odbył się w Zakładach Mechanicznych „URSUS” w Gorzowie Wlkp. 16 grudnia 1981 r.  Tamte wydarzenia upamiętnia tablica ufundowana 16 grudnia 2006 r. przez Ludzi „Solidarności” „WSPOMNIJ LUDZI , KTÓRZY ODWAŻNIE WYRAZILI WIERNOŚĆ IDEAŁOM SOLIDARNOŚCI 15-16 GRUDNIA 1981 ROKU NA TERENIE ZAKŁADÓW MECHANICZNYCH URSUS”. Oraz cytat „MIELIŚMY ODROBINĘ NIEZBĘDNEJ ODWAGI” -ZBIGNIEW HERBERT.

Polityka historyczna władz, miejskich i wojewódzkich pozostawia wiele do życzenia. Zaraz po 40 rocznicy pacyfikacji „URSUSA” (16.12.2021 r.) w której uczestniczyli między innymi  Prezydent Gorzowa -Jacek Wójcicki i ówczesny Wojewoda Lubuski  Władysław Dajczak, podjęto szereg bardzo kontrowersyjnych decyzji.  Pamiątkowa tablica ze ściany Hali Wydziału Mechaniczno- Montażowego (miejsca strajku) została przeniesiona na pobliski skwer pomiędzy ulicami Grobla i Woskowa.  A w miejscu wcześniejszego posadowienia tablicy od 2022 r. mieści się sklep Kawy i Alkohole Świata. Również w 2022 r. wyburzono budynek byłej Portierni ZM "URSUS" (niemy świadek wydarzeń z 1981 r.) , tylko po to żeby powiększyć parking na ryneczku przy ul. Jerzego !!! To właśnie w tym budynku po kilku godzinach stania na mrozie dokonywano selekcji wśród strajkujących (albo do domu albo do więzienia)…

Niestety mimo naszych utyskiwań nic nie słychać o pomniku, który upamiętniłby jedno z ważniejszych wydarzeń w historii Gorzowa Wielopolskiego. Boimy się że kamień z tablicą , ufundowany przez Ludzi „Solidarności” zdaniem rządzących załatwia temat… Wcześniejsze próby powstania pomnika -czołg T 54 , który został wykorzystany do pacyfikacji lub pomnik w formie  płaskorzeźby nie znalazły zainteresowania ze strony władz miasta i województwa.

Tym bardziej cieszy kolejna inicjatywa Ludzi „Solidarności”, którzy 31 sierpnia 2026 r. postawili maszt z flagą „Solidarności” tuż za „Kamieniem Solidarności”.

Główna zasługa w tym Mariusza Meliga byłego pracownika ZM „URSUS”, który w latach 1987 -1992 r. pełnił funkcję Sekretarza Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Gorzowskim „URSUSIE”. W tym czasie był też Delegatem na Zjazd Delegatów Zarządu Regionu Gorzów NSZZ „Solidarność” oraz był wśród tych, którzy tworzyli Krajowy Sekretariat Przemysłu  Metalowego NSZZ „Solidarność”. Mariusz jest wielkim Gorzowskim Patriotom i obecnie też zawsze jest wśród organizatorów uroczystości patriotycznych w naszym mieście. (Marsz Flagi, Rocznica Wołynia, Rocznica Powstania Warszawskiego).

To właśnie Mariusz wziął sobie do serca sugestie po ostatnim spotkaniu „Ursusiaków” 16 grudnia 2025 r.  (warto żeby postawić maszt z flagą „Solidarności”). Wykonał większość prac związanych z posadowieniem masztu. W końcowym etapie 31 sierpnia 2026 r. pomogli Mu Przewodniczący Zarządu Regionu Gorzów NSZZ „Solidarność” Waldemar Rusakiewicz oraz Szef „Solidarności” z Enea Gorzów Krzysztof Gonerski.

MARIUSZ W IMIENIU WSZYSTKICH LUDZI „SOLIDARNOŚCI” BARDZO CI DZIĘKUJEMY.

Jak co roku 16 grudnia 2026 r. w  45 rocznicę brutalnej pacyfikacji strajku (16.12.1981r.) o godz. 12.00 spotkamy się przy tablicy upamiętniającej tamto smutne wydarzenie. Od tego roku towarzyszyć nam będzie maszt a flagą NSZZ „Solidarność” !!!

Wcześniej w 45 rocznicę wypowiedzenia wojny Narodowi Polskiemu przez sowieckich generałów  13 grudnia 2026 r. o godz. 18.00 spotkamy się w Gorzowskiej Katedrze by pomodlić się za wszystkich, którzy walczyli o Wolną Polskę

Posadowienie masztu -więcej zdjęć.

40 rocznica pacyfikacji

Powtórka z historii. Co wydarzyło się w ZM „URSUS” 16 grudnia 1981 r.?

Strajk w Zakładach Mechanicznych, zwanych potocznie Ursusem, rozpoczął się 15 grudnia 1981. Strajkowała większość z załogi, która wówczas liczyła (łącznie z filią w Sulęcinie) około 2 tys. osób. Pracownicy domagali się zakończenia stanu wojennego, oraz wypuszczenia aresztowanych działaczy NSZZ „Solidarność” oraz ukarania winnych wprowadzenia stanu wojennego. Nad ranem 16 grudnia (ok 2.00) 1981 doszło do brutalnej pacyfikacji protestu. Na teren zakładu wjechał czołg T 54, który staranował bramę do hali, w której przebywali strajkujący. Do strajkujących strzelano z granatów z gazem łzawiącym. Dla uciekających ZOMO-wcy stworzyli „ścieżkę zdrowia”. Bito, kopano, okładano pałkami milicyjnymi nawet leżących. W strajku uczestniczyło 1200 osób w ciągu dnia (w momencie pacyfikacji  600). Do likwidacji strajku i jego pacyfikacji użyto:-682 funkcjonariuszy milicji obywatelskiej w tym również ZOMO, -1632 żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego,-1 czołg –T 54,-3 transportery opancerzone,-3 więźniarki.

Pobito 33 osoby (tyle zostało hospitalizowanych). Ucierpiały też rodziny strajkujących, które po strajku były prześladowane i represjonowane. Po strajku zatrzymano 81 osób. Za organizację strajku 15 osób skazano na wyroki od 10 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Wyrok pięciu lat pozbawienia wolności otrzymał między innymi uznawany za lidera strajku zmarły w tym roku Tadeusz Kołodziejski. Do wyroku 5 lat za organizację strajku dodano mu  jeszcze 3 lata więzienia za odezwę do Wojska Polskiego -razem 8 lat . 28 osób zostało skazanych przez kolegia na grzywnę 4000 zł, a jedna dostała miesięczny areszt. Po strajku wiele osób zwolniono dyscyplinarnie z pracy, i wręczono „wilczy bilet”.

Coroczne spotkania pracowników URSUSA

Wiadomość tą wyświetlono 401 razy.