Dodano: 7 Maj 2013r. 11:23

„Po przejściu frontu, przybyłe na Ziemię Lubuską grupy operacyjne, przy współudziale powołanych władz samorządowych, przystąpiły do organizowania prac nad odbudową i uruchamianiem przemysłu, warsztatów rzemieślniczych oraz handlu.
Natychmiast przystąpiono, także do przywracania dostawy energii elektrycznej dla miast i osiedli wykorzystując w tym celu istniejące lokalne źródła wytwórcze - elektrownie wodne i .cieplne. Zasilanie, bowiem ze źródeł centralnych, było przerwane na skutek poważnych zniszczeń w sieciach elektroenergetycznych - wysokich i średnich napięć. Uszkodzone były, także centralne źródła wytwarzania energii elektrycznej, a uruchomienie ich nie było możliwym w krótkim okresie.
Uruchamianie elektrowni lokalnych i przywracanie chociaż częściowo dostawy energii elektrycznej w poszczególnych miastach i osiedlach było w dużej mierze uzależnione nie tylko od stanu technicznego urządzeń, ale także bardzo często od możliwości zatrudnienia wykwalifikowanych elektryków. Przy uruchamianiu i przywracaniu dostawy energii elektrycznej w początkowym okresie korzystano również z poniemieckiej obsługi tych urządzeń.
Energetyka zawodowa na obszarze Ziemi Lubuskiej formalnie rozpoczyna działalność w końcu maja 1945 r., po powołaniu w Poznaniu przedsiębiorstwa energetycznego pod nazwą: Zjednoczenie Energetyczne Okręgu Poznańskiego /ZEOP/, którego obszar działania obejmował prawie cały teren ówczesnego województwa poznańskiego z wyłączeniem powiatów wschodnich, które należały do ZEOC w Warszawie”.
Na podstawie opracowania Czesława Surmy ” ORGANIZACJA CENTRALI ZAKŁADU ENERGETYCZNEGO – GORZÓW w latach 1945 – 1990” z lipca 1991 r.
Kiedyś obchodziliśmy hucznie okrągłe rocznice powstania-komu to przeszkadzało.
Wszystkim Naszym byłym Pracownikom składamy życzenia zdrowia ,szczęścia a obecnym dołączamy jeszcze życzenie- pracy do emerytury w Energetyce Gorzowskiej.

Wiadomość tą wyświetlono 3470 razy.
